Rekonstrukcja » Galeria postaci

Historia Wojska Polskiego, jego umundurowania i uzbrojenia to nie tylko karabiny, armaty, czołgi. To także historia wojsk łączności, już niego zapomniaych przez rekonstruktorów. Staramy się to zmieniać. Rekonstrukcja historyczna pozwala w zupełnie nowy sposób poznać barwę i broń II Rzeczypospolitej. Jako część naszej działalności prezentujemy poniżej sylwetki mundurowe wybranych żołnierzy II RP.

 

 

Bombardier – trębacz 1 pułk artylerii przeciwlotniczej im. Marszałka Edwarda Rydza – Śmigłego - maj 1939 r.

1. pułk artylerii przeciwlotniczej im. Marszałka Edwarda Rydza – Śmigłego był w 1939 r. największą jednostką motorową Wojska Polskiego. Jednostka stacjonowała w Warszawie.

więcej
Budowa prototypu TK  - 1930

Wczesną wiosną 1930 roku Biuro Konstrukcyjne PZInż. oraz Wojskowy Instytut Badań Inżynierii podpisały umowę 300/29-30 dotyczącą budowy dwóch pojazdów prototypowych określanych jako lekkie czołgi szybkobieżne wz. 30. Oba warianty, znane później jako TK-1 i TK-2, były wozami czysto eksperymentalnymi, służącymi do badania poszczególnych rozwiązań technicznych, jak również porównań z zakupionymi w Anglii wozami Carden-Loyd Mk VI. 17 maja 1930 wojsko odebrało oba prototypy i od tej daty zaczyna się w zasadzie burzliwa historia polskich tankietek czyli dwuosobowych czołgów rozpoznawczych charakteryzujących się niewielką sylwetką i dużą prędkością marszu.

więcej
Butelki zapalające - Wrzesień 1939

W zrealizowanym w 1976 r. serialu „Polskie Drogi”, zaradny kapral kawalerii Kuraś, proponuje podchorążemu, aby niewybuch bomby lotniczej zakopać i „zrobić Niemcom pułapkę”. Podchorąży odpowiada „Nie Kuraś, nie po polsku takie wojowanie”. Ta propagandowa scena, mająca ukazać Wojsko Polskie z 1939 r. jako nierozumiejące nowoczesnej wojny, nie mogła bardziej rozminąć się z rzeczywistością września 1939 r. Wojsko Polskie było tą armią, która przywiązywała bardzo dużą wagę do implementowania na polskie warunki wszelkich doświadczeń zebranych w czasie wojny domowej w Hiszpanii oraz konfliktów japońsko – chińskich. Prace nad wykorzystaniem butelek zapalających rozpoczęły się w 1936 roku w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie i były w 1937 r. kontynuowane w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej w Modlinie, gdzie prowadzono próby z użycia na czołgach.

więcej

Dnia 22.11. 2018 r. ukazał się zeszyt 153 Wielkiego Leksykonu Uzbrojenia pt. „Granaty i miny przeciwpancerne”, autorstwa naszych kolegów Jędrzeja Korbala i Pawła Janickiego. Jest to pierwszy z kilku tomów traktujących o elementach wyposażenia Wojska Polskiego wcześniej nigdy szerzej nie opisanych – granatach przeciwpancernych oraz wiązkach granatów obronnych. Nie ukrywamy, iż jest to efekt kilku lat pracy archiwalnej i mozolnego łączenia faktów, dokumentów oraz benedyktyńskiej pracy z relacjami żołnierzy.

więcej
Pomocnik miotaczowego – 1 batalion saperów w Modlinie 1938

W maju 1929 r. Szefostwo Saperów w M.S.Wojsk. wydało rozkaz o reorganizacji jednostek saperów. Każdy batalion saperów miał mieć w strukturze pluton miotaczy ognia. Pluton składał się z dowódcy, sekcji taborowej oraz dwóch drużyn. Plutony miotaczy utworzono ostatecznie tylko w 1 batalionie saperów Legionów w Modlinie oraz w 7 batalionie saperów w Poznaniu, przy czym to Modlin stał się głównym ośrodkiem eksperymentalnym.

więcej
Pożegnanie z bronią - 17 września 1939 r.

17 września 1939 roku, nasza ukochana Ojczyzna, Rzeczpospolita Polska została zaatakowana bez wypowiedzenia wojny przez Związek Radziecki. Było to wypełnienie zobowiązań jakie łączyły ZSRR z niemiecką Trzecią Rzeszą, zawartych w podpisanym w Moskwie 23 sierpnia pakcie Ribbentrop-Mołotow. Tym tajnym dokumentem dokonano czwartego rozbioru Polski, który na sześć lat pogrążył jej obywateli w koszmarnej okupacji dwóch totalitarnych reżimów uciekających się do zbrodniczych aktów represji i brutalnego terroru.

więcej
Działon artylerii przeciwlotniczej - 1 wrzesnia 1939 r.

„Tragicznie smutna była kampania 1939 r., ale nie dla mojego plutonu. Mieliśmy szczęście wręcz nieprawdopodobne, ale z odrobiną dumy przyznać pragnę, że żołnierzy miałem wspaniałych. Dla nas naloty powietrzne były czymś, na co się czekało. Samoloty niemieckie to zwierzyna na odstrzał. […] Drugi samolot w Chełmie ugodzony naszymi pociskami zaczął się palić w powietrzu. Jeden członek załogi wyskoczył, spadochron mu się nie otworzył i runął w pobliżu nas. Okrasa wręczył mi jego pistolet i dokumenty wyjęte z kieszeni munduru. W portfelu znajdowała się fotografia młodej kobiety, siedzącej na kanapie i trzymającej na kolanach maleńkiego, białego baranka.”

 

więcej
Koniowodny 9. pułku ułanów Małopolskich - marzec 1939

W nowoczesnej wojnie, która niebawem miała nadejść, koń i potrzeba opieki nad nim w trakcie walki miał być główną bolączką kawalerii. W momencie wkraczania do boju pieszego liczebność i zarazem siła ognia plutonów, szwadronów i całych pułków drastycznie malała, gdyż 1 na 3 ułanów, a w wyjątkowych sytuacjach 1 na 6 pozostawał do opieki nad końmi.

więcej
Kanonier telefonista baterii łączności 6 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej – jesień 1938

Zgodnie z etatem pokojowym z końca lat 30-tych, w skład każdego z samodzielnych dywizjonów artylerii przeciwlotniczej wchodziła bateria łączności, składająca się z trzech plutonów. Zadaniem ich było szkolenie kanonierów służących na różnych funkcjach łączności, a w czasie mobilizacji wystawienie drużyn łączności na potrzeby baterii motorowych.

więcej
Drużyna regulacji ruchu z 1 batalionu pancernegp - październik 1938

W ramach oddziałów motorowych w II połowie lat 30-tych funkcjonowały małe pododdziały regulacji ruchu. Prócz drużyn znajdujących się w dywizjonach i szwadronach broni pancernej, odpowiednie plutony funkcjonowały w strukturach Warszawskiej Brygady Pancerno – Motorowej oraz 10 Brygady Kawalerii. Do zadań regulacji ruchu należało rozpoznanie drogi marszu przed kolumną motorową, oznaczanie kierunków i punktów istotnych dla ruchu kolumny oraz osłona.

więcej